Soms weet iedereen dat er iets moet gebeuren, maar niemand heeft het er hardop over. Dat was precies de olifant in de kamer waar drie Utrechtse netwerken dementie omheen liepen. We besloten de olifant samen aan te kijken en gingen op ontdekkingsreis.

Het vraagstuk

De netwerken stonden onder druk. Er waren weinig middelen, een netwerkregisseur vertrok en tegelijk werd steeds duidelijker dat de maatschappelijke opgave rondom dementie en de bijbehorende vraagstukken ook over de regio’s heen gingen. Daarbij konden de verschillende regio’s ook van elkaar leren.

Professionals in de praktijk wisten veel en deden veel, maar die kennis en ervaring vonden hun weg onvoldoende terug naar het netwerk als geheel.

De vraag die onder alles lag:
Hoe kunnen de drie netwerken slimmer samenwerken?
Zo startte onze gezamenlijke ontdekkingsreis.

Aanpak

Met de drie netwerken begonnen we samen een transitieverkenning. Niet om direct oplossingen te bedenken, maar om te praten over wat tot dan toe onbesproken bleef.

We verkenden:

• Waar de echte opgaven speelden.
• Op welke schaal vraagstukken zich aftekenden.
• Wat een netwerk eigenlijk te doen heeft.
• Hoe de dynamiek tussen de netwerken eruitzag.

Die verkenning was bewust goed onderbouwd met kennis én stevig geworteld in de praktijk. De ontdekkingstocht maakte zichtbaar wat er al was en waar verbinding ontbrak.

Beweging

Een belangrijk inzicht was dat er veel kennis en betrokkenheid in de praktijk aanwezig was, maar dat deze onvoldoende verbonden was met het netwerk zelf. Juist daar bleek veel winst te behalen.

Dat betekende:

• Meer werkplezier voor professionals.
• Meer samenhang in de maatschappelijke opgave.
• Betere kwaliteit van leven voor mensen met dementie en hun naasten.

De conclusie volgde niet als besluit, maar als gezamenlijke wens: We willen één netwerk worden.

Van verkenning naar transitie

De transitie werd niet alleen uitgesproken, maar ook daadwerkelijk in gang gezet.

Er volgde:

• Één gezamenlijke transitiesubsidieaanvraag.
• Sessies en bijeenkomsten met betrokkenen.
• Het ontwikkelen van een gezamenlijke visie.
• Een nieuwe website.
• Werken vanuit de praktijk en mensen betrekken om wie het gaat.

De transitie werd gerealiseerd in een samenwerkingsovereenkomst en een breed gedragen meerjarenprogramma.

Vandaag de dag is er:

• Één netwerk: Netwerk Dementie Regio Utrecht.
• Een gedeelde koers.
• Een vernieuwde website met een levenspad voor professionals, mensen met dementie en hun naasten.

Succesverhalen

• De tijd nemen om eerst te verkennen, in plaats van direct te beslissen.
• De olifant benoemen in plaats van eromheen werken.
• Praktijkkennis serieus nemen als startpunt.
• Samen bouwen aan eigenaarschap.

Wat zou dit voor jouw organisatie kunnen betekenen?

Herken je dat er veel kennis is, maar weinig samenhang? Dat mensen hard werken, maar het grotere verhaal ontbreekt? Dan kan een gezamenlijke verkenning precies dat in beweging zetten wat vastzit, zonder vooraf te weten waar je uitkomt.